Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

«Ούτε με μηνύσεις, ούτε με αποβολές. Δεν τρομοκρατούνται οι μαθητές!»








Να δώσουν απάντηση στη νέα απόπειρα τρομοκράτησης του μαθητικού κινήματος, ενδυναμώνοντας τη συμμετοχή τους στους αγώνες και τη συσπείρωσή τους στο μαζικό ταξικό κίνημα, καλεί τη νεολαία και τους εργαζόμενους του Ρεθύμνου η Οργάνωση Περιοχής Κρήτης της ΚΝΕ.

Αφορμή η απόφαση του Δικαστηρίου Ανηλίκων με την οποία καταδίκασε τρεις μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου, επειδή τέθηκαν επικεφαλής των κινητοποιήσεων.

Στην ανακοίνωσή της η ΟΠ Κρήτης της ΚΝΕ αναφέρει:

«Με μια πρωτοφανή απόφαση το Δικαστήριο Ανηλίκων καταδίκασε τρεις μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου επειδή στην αρχή της χρονιάς τόλμησαν να τεθούν επικεφαλής στην κινητοποίηση του σχολείου τους. Οι μαθητές σύρθηκαν σε δίκη μετά από καταγγελία του διευθυντή του σχολείου, με το δικαστήριο να αποφασίζει επιβολή ποινής κοινωνικής εργασίας 80 ωρών ως αναμορφωτικό μέτρο. Οι ίδιοι οι μαθητές από την αρχή της χρονιάς οργάνωσαν κινητοποιήσεις στο Ρέθυμνο, όπως και σε πολλές πόλεις της χώρας, διεκδικώντας το αυτονόητο. Οι μαθητές διεκδίκησαν και πάλεψαν για ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα και δεν θα εξοντώνει, για μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, για σύγχρονες υποδομές και εργαστήρια, για να μην πληρώνουν οι γονείς τους ένα σκασμό λεφτά στα φροντιστήρια.

Για την επιλογή τους αυτή, με ευθύνη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οι μαθητές σύρθηκαν στο δικαστήριο. Την ίδια στιγμή που οι μαθητές καταδικάστηκαν επειδή παρεμπόδισαν το μάθημα, τα σχολεία φέτος λειτούργησαν με 10.000 κενά εκπαιδευτικών, καταργήθηκαν πάνω από 100 ειδικότητες στα ΕΠΑΛ. Μόνο στο Ρέθυμνο απειλούνταν στην αρχή της χρονιάς με κλείσιμο τέσσερις ειδικότητες. Μάλιστα κατηγορήθηκαν και οι γονείς των παιδιών για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου. Η αντίληψη της κυβέρνησης και του κράτους είναι ότι αξίζει να κατηγορηθεί ένας γονιός ότι παραμελεί το παιδί του όταν αυτό αγωνίζεται. Προχωράνε μάλιστα σε αυτές τις κινήσεις όταν οι λαϊκές οικογένειες στη χώρα μας δαπανούν πάνω από 3,5 δισ. ευρώ για φροντιστήρια ετησίως.

Η ΟΠ Κρήτης της ΚΝΕ καλεί το λαό και τη νεολαία του νησιού να δώσει μαχητική απάντηση απέναντι στην τρομοκρατία που εξαπολύει το κράτος, η ίδια η κυβέρνηση σε 15χρονα παιδιά. Καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων να πάρουν θέση δίπλα στους μαθητές τους που υπερασπίζονται και δικά τους αιτήματα, όπως οι μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών. Η λύση στον αυταρχισμό της κυβέρνησης και του υπουργείου απέναντι σε οποιονδήποτε σηκώνει κεφάλι είναι ο κοινός οργανωμένος αγώνας εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών. Η πρωτοφανής αυτή απόφαση ανοίγει το δρόμο για να καταστέλλεται οποιαδήποτε φωνή αμφισβητεί τους μονόδρομους των μνημονίων, των αντιλαϊκών μέτρων, της ΕΕ. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η μόνη πολιτική που θέλει η κυβέρνηση να μπαίνει μέσα στους χώρους που ζει, εργάζεται και μορφώνεται η νεολαία, είναι αυτή που υπερασπίζεται το σφαγιασμό των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας. Αποδεικνύεται ότι η μόνη "δημοκρατία" που αναγνωρίζει η ΕΕ είναι αυτή της υπεράσπισης των συμφερόντων της αστικής τάξης.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία μέσα από τους μαζικούς τους φορείς να δώσουν απάντηση απέναντι στην τρομοκρατία. Δεν θα τους περάσει! Ο λαός μας έχει αποδείξει ότι όσα μέτρα καταστολής και να πάρουν, δεν τρομοκρατείται. Απαιτούμε από την κυβέρνηση να απαλλαγούν από κάθε κατηγορία οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου που καταδικάστηκαν».

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Είμαστε αιχμάλωτοι -αλλά έχουμε wi-fi



.

“Ξέρεις πώς πέθανε ο τελευταίος τίγρης της Τασμανίας;” με ρωτάει ο Τηλέμαχος στο αυτοκίνητο.

Πάντα νοιαζόταν να διαβάζει για τα ζώα, σε εγκυκλοπαίδειες και σε βιβλία. Τώρα πια, σχεδόν έντεκα, ψάχνει στο διαδίκτυο για ό,τι θέλει να μάθει.

“Πέθανε στον ζωολογικό κήπο. Ήταν ο τελευταίος που υπήρχε και τον άφησαν να πεθάνει εκεί μέσα. Το 1936. Υπάρχει και βίντεο.”

Στη φωνή του διακρίνω θλίψη και απορία.

“Το ‘χω δει το βίντεο”, του λέω προσέχοντας τον δρόμο.

Περιμένει να του πω κάτι ακόμα. Η απάντηση μου είναι χωρίς αξία.

“Γιατί τον αφήσαν να πεθάνει εκεί μέσα;”
“Δεν υπήρχε άλλος. Τι να έκαναν;”
“Να τον άφηναν ελεύθερο.”
“Πάλι θα πέθαινε.”
“Ναι, αλλά θα πέθαινε ελεύθερος.”

Ο Τηλέμαχος, ως παιδί, κι ως άνθρωπος ευαίσθητος, είδε το βίντεο κι ένιωσε την απόγνωση του τελευταίου τίγρη. Δεν σκέφτηκε κυνικά ή επιστημονικά. Ένιωσε.

Πίστεψε ότι θα ήταν καλύτερο να τον αφήσουν να φύγει. Να χαθεί στα δάση της Τασμανίας, να κυνηγήσει, να ψάξει μήπως βρει ένα τελευταίο θηλυκό -έναν αρσενικό έστω, για να πιούνε μπύρες αντικρίζοντας την εξάλειψη.

“Να πεθάνει ελεύθερος”, αυτό είπε ο Τηλέμαχος.

~~

Αργότερα, κάμποσες ώρες μετά μου ξαναμιλάει για τον τίγρη.

“Τον είχαν επικηρύξει”, μου είπε. “Επειδή τους έτρωγε τα πρόβατα.”

“Οι πρώτες επικυρήξεις ξεκίνησαν από το 1830, και μεταξύ του 1888 και 1909 η τοπική κυβέρνηση της Τασμανίας πλήρωνε 1 λίρα για κάθε νεκρό ενήλικο θυλακίνο και 10 σελίνια για τα κουτάβια τους. Τα αρχεία δείχνουν, πως εξαργυρώθηκαν συνολικά 2.184 επικυρήξεις, αλλά πιστεύεται πως σκοτώθηκαν πολλοί περισσότεροι θυλακίνοι πέρα από τις επικυρήξεις που πληρώθηκαν. Η εξαφάνιση τους, αποδίδεται συχνά σε αυτές τις αμείωτης έντασης προσπάθειες των γεωργών, κτηνοτρόφων και κυνηγών επικυρήξεων.” πηγή wikipedia

“Πώς το ‘καναν αυτό;” με ρωτάει.
“Για τον τίγρη ρωτάς;” του λέω. “Για το ζώο; Οι Ευρωπαίοι που πήγαν στην Τασμανία βρήκαν ανθρώπους, που ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση. Τους εξόντωσαν όλους. Τους επικήρυξαν κι αυτούς. 5 λίρες για κάθε μεγάλο και 2 λίρες για κάθε παιδί. Την τελευταία Τασμανή την ονόμασαν Τρουγκανίνι, και πέθανε το 1876. Φυλακισμένη κι εκείνη, με ρούχα ευρωπαϊκά, σε σπίτι ευρωπαϊκό.”

Κάνω μια μικρή παύση. Τ’ αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα. Πού πάμε; Τι τρέχουμε να προλάβουμε;

“Εξόντωσαν κι εξοντώνουν ανθρώπους. Νομίζεις ότι θα λυπόντουσαν τα ζώα;”
“Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;” με ρωτάει και φυσικά δεν μπορώ ν’ απαντήσω στην ερώτηση του.

Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;

~~

Την επόμενη ή μπορεί τη μεθεπόμενη μέρα, για λόγους άσχετους με τη συζήτηση που προανέφερα, βάζω να δω μια ταινία του Μελ Γκίμπσον, το “Apocalypto”.

Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αποδώσει μια εικόνα της προκολομβιανής Αμερικής, πώς ζούσαν οι αυτόχθονες πριν την εισβολή των Ευρωπαίων και την αρχή της Μεγάλης Γενοκτονίας (δες παλιότερο κείμενο “Η μεγαλύτερη γενοκτονία της ανθρωπότητας”).

Παρά τα ιστορικά λάθη, που δεν πρέπει να μας απασχολούν σ’ ένα καλλιτεχνικό έργο, ο Γκίμπσον δίνει με πολλή ένταση και βία, τη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους του δάσους, τις μικρές φυλές-ομάδες, και στους Μάγια.

Οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον “λαμπρότερο” πολιτισμό του δυτικού ημισφαιρίου, ισάξιο σε πολλά επιτεύγματα εκείνων της Αιγύπτου, της Ινδίας και της Κίνας.

Όμως ποιο ήταν το “καύσιμο” του πολιτισμού των Μάγια; Όπως συμβαίνει σε κάθε αυτοκρατορία, είτε είναι η Ρωμαϊκή είτε είναι η Βρετανική, το καύσιμο είναι οι άνθρωποι, το αίμα τους και ο ιδρώτας τους.

Πόλεμος και σκλαβιά, πόλεμος και εκμετάλλευση. Όσο μεγαλώνει μια ομάδα ανθρώπων και αποκτά συγκεντρωτική εξουσία, από φυλή σε έθνος σε πόλη σε βασίλειο σε αυτοκρατορία, τόσο αυξάνονται οι ανάγκες της για καύσιμα, τόσο πιο βίαιη γίνεται, τόσο περισσότερο αίμα και ιδρώτα ζητάει.

~~

Η αυτοκρατορία των Μάγια παρήκμασε πριν την εισβολή των Ευρωπαίων. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις αυτοκρατορίες. Φτάνουν στο ύψιστο σημείο μεγέθους που μπορούν κι έπειτα τελειώνουν οι πόροι. Τότε κάποιοι άλλοι, έρχονται να πάρουν τη θέση τους.

Η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε παρακμάσει πολύ πριν έρθουν οι Τούρκοι. Ο Τζέγκινς Χαν οδήγησε τους Μογγόλους απ’ τον Ειρηνικό ως την Κασπία, όταν οι Κινέζοι δεν μπορούσαν πια ν’ αντισταθούν.

Το μόνο κοινό σημείο σ’ όλες τις αυτοκρατορίες που έχουν ακμάσει και παρακμάσει στον πλανήτη μας είναι η βία, ο πόλεμος, το αίμα.

Καμία αυτοκρατορία δεν επικράτησε ειρηνικά-φιλοσοφικά.

~~

Οι ινδιάνοι του δάσους ζούσαν κι επιβίωναν ως μέρος του δάσους. Σπάνια έτρωγαν κρέας, τα μεγάλα θηράματα ήταν γιορτή για την ομάδα. Συνήθως αρκούνταν σε μικρά ζώα-ερπετά-τρωκτικά. Φοβούνταν τον ιαγουάρο και θα τον σκότωναν αν τον έβρισκαν μπροστά τους -για να επιζήσουν. Όμως την ίδια στιγμή τον σέβονταν κι ήξεραν ότι είναι εξίσου σημαντικός μ’ εκείνους -αν όχι ανώτερος.

Οι ινδιάνοι της αυτοκρατορίας των Μάγια, έπρεπε να ταΐσουν-ντύσουν-στολίσουν τους βασιλιάδες, την αριστοκρατία, τους ιερείς, τους στρατιώτες, τους τεχνίτες, τους υπηρέτες, τις πόρνες, τους δούλους. Καθώς το καλαμπόκι δεν αποδίδει αρκετά μέσα στη ζούγκλα και μεγάλα κοπάδια δεν μπορούσαν να συντηρηθούν (η οικολογία προηγείται της κοινωνιολογίας), αναγκάστηκαν να αναζητήσουν πρωτεΐνες στο ανθρώπινο κρέας (δες παλιότερο κείμενο (Ανθρωποφαγία – ή πώς να μαγειρέψετε τους συγγενείς σας).

Η ανθρωποφαγία ήταν ανάγκη για τους Μάγια -και η θρησκεία ήταν η νομιμοποίηση της ανάγκης.

Με τη σειρά της η χριστιανική θρησκεία καθαγίασε την εισβολή και τον σφαγιασμό των ινδιάνων. Όχι για τροφή, αλλά για πλούτο, κυριαρχία, επέκταση.

Αυτός είναι ο άνθρωπος. Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;

~~

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κάπου στην Ευρώπη:
Τ’ αυτοκίνητα παρκαρισμένα παντού. Ο γκιόνης δεν ακούγεται απόψε. Μόνο τ’ αυτοκίνητα και τα μηχανάκια.

Απέναντι εξαόροφες πολυκατοικίες, με το συναγερμό απέξω να προειδοποιεί τους διαρρήκτες.

Μόνα ζωντανά τα σκυλιά που γαβγίζουν στα μπαλκόνια και τα φυτά που μαραίνονται στα γλαστράκια. Και τα καρτερικά δέντρα στο πεζοδρόμιο.

Δεν μπορώ καν να δω τον ουρανό απ’ το μπαλκόνι που κάθομαι. Κι εκεί, αν σκύψω μπροστά, μετά βίας φαίνονται τρία αστέρια.

Δεν έχουμε καμία επαφή με τη φύση, τη ζωή, μόνο τσιμέντο και led. Αλλά το συνηθίσαμε -κι έχουμε και wifi.

Και πρέπει να σηκωθούμε νωρίς το πρωί για το σχολείο κι ύστερα δουλειά κι ύστερα περισσότερες υποχρεώσεις κι ύστερα…

Στην παγκόσμια αυτοκρατορία το καύσιμο είμαστε εμείς.

Να πεθαίνουμε αιχμάλωτοι σαν τον τελευταίο τίγρη της Τασμανίας και -αυτό είναι το πιο αστείο- να νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.

Αυτό είναι το πιο τραγικό: Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.

Αλλά έχουμε wi-fi.΄

της Κατερίνας Μπαλού

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ο φασισμός πεθαίνει μόνο αν τον καρφώσεις στην καρδιά με το σφυροδρέπανο"


Η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο

Γράφει cogito ergo sum
Εκείνο το βράδυ, ο λοχίας Μιχαήλ Πέτροβιτς Μίνιν αισθάνθηκε ως ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου. Λίγο νωρίτερα, είχε στείλει μήνυμα σε ολόκληρο τον κόσμο ότι το τέρας είχε πλέον ξεψυχήσει. Ο ίδιος του είχε καρφώσει για τελευταία φορά την καρδιά. Με μια κόκκινη σημαία.

Βερολίνο, 30 Απριλίου 1945. Νυχτώνει. Ανάμεσα στα ερείπια της γερμανικής πρωτεύουσας, οι υπερασπιστές τού πιο απάνθρωπου καθεστώτος που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, δίνουν τις τελευταίες απέλπιδες μάχες τους στο όνομα του ηγέτη τους, ο οποίος δεν βρίσκεται πια στην ζωή. Μια χούφτα από δαύτους έχουν ταμπουρωθεί εδώ και μέρες στο κτήριο-σύμβολο της χιτλερικής εξουσίας, το Ράιχσταγκ. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να αντέξουν για πολύ ακόμη αλλά η εντολή ήταν σαφής: πολεμάμε μέχρι να νικήσουμε ή μέχρι να πεθάνουμε. Τελικά, αποδεκατισμένοι και απογοητευμένοι, αποφασίζουν να παραδοθούν.

Πλησιάζουν μεσάνυχτα. Με την διαφορά τής ώρας, στην Μόσχα έχει ήδη μπει η Πρωτομαγιά. Ο Μιχαήλ Πέτροβιτς έχει μια ιδέα ριζωμένη στο μυαλό του. Με άλλους τρεις συντρόφους του λοχίες παίρνουν μια σημαία και χυμάνε στο κατεστραμμένο κτήριο. Ανεβαίνουν στην στέγη. Βγάζουν όλοι τις ζώνες τους και τις δίνουν στον Μίνιν καθώς τον σηκώνουν στους ώμους τους για να φτάσει στο ψηλότερο σημείο. Εκεί, ο Μιχαήλ Πέτροβιτς καρφώνει το κοντάρι και το στερεώνει με τις τέσσερις ζώνες. Η σημαία των νικητών ανεμίζει πια στον ουρανό τής χιτλερικής πρωτεύουσας. Είναι μια κόκκινη σημαία, με ένα σφυροδρέπανο στην μια άκρη της. Μια κόκκινη σημαία που στέλνει το μήνυμά της στα πέρατα του κόσμου: το τέρας πέθανε.

Πανευτυχείς, οι τέσσερις άνδρες κατεβαίνουν από την στέγη. Ο Μίνιν σπεύδει να αναφέρει το γεγονός στον στρατηγό Κουζνετσόφ, ο οποίος ήταν επί κεφαλής τής επιχείρησης κατάληψης του Ράιχσταγκ. Αμέσως ο Κουζνετσόφ ενημερώνει τον στρατάρχη Ζούκοφ κι εκείνος τηλεφωνεί στον Στάλιν για να τον ενημερώσει πως το όνειρό του πραγματοποιήθηκε: η σημερινή Πρωτομαγιά θα ήταν διπλή γιορτή. Μαζί με την δική τους γιορτή, οι εργάτες όλου του κόσμου θα γιόρταζαν και την νίκη κατά του φασισμού.
Μια από τις φωτογραφίες που τράβηξε ο Χάλντεϊ στις 2 Μαΐου

Είναι λογικό πως η πράξη του Μίνιν και των συντρόφων του δεν θα μπορούσε να απαθανατιστεί από κάποιον φωτογραφικό φακό. Ούτε οι συνθήκες αλλά ούτε η προχωρημένη ώρα επέτρεπαν τέτοια πολυτέλεια. Έτσι, την επόμενη και την μεθεπόμενη μέρα κάποιοι σοβιετικοί φωτογράφοι σκηνοθέτησαν το περιστατικό με άλλους πρωταγωνιστές. Η πιο γνωστή από τις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν είναι μία από εκείνες του ουκρανού Γιεβγένυ Χάλντεϊ, η οποία έγινε το σύμβολο της νίκης κι αργότερα δημοσιεύθηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Όγκανιοκ.

Αυτή η φωτογραφία πόνεσε και εξακολουθεί να πονάει πολλούς, οι οποίοι επί 70 χρόνια τώρα δεν έχουν πάψει να χύνουν δηλητήριο προσπαθώντας να αμαυρώσουν την σημασία της. Για παράδειγμα, τους πειράζει που είναι “στημένη”, λες και η αντίστοιχη φωτογραφία των πολιτειακών στρατιωτών με την σημαία των ΗΠΑ στην Ιβοζίμα είναι τραβηγμένη σε πραγματικό χρόνο. Για την φωτογραφία της Ιβοζίμας δεν έχουν τίποτε να πουν. Τους καταλαβαίνουμε. Τί πόνο να προκαλέσει η αστερόεσσα; Ενώ η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, καρφωμένη μάλιστα στην καρδιά τού ναζισμού… ε! όπως να το κάνουμε και πονάει και τσούζει.

Λένε, ακόμη, ότι ο Χάλντεϊ επεξεργάστηκε ακόμη κι αυτή, την στημένη φωτογραφία. Σκούρηνε, ας πούμε, τον καπνό στο βάθος, για να την κάνει πιο δραματική ή εξαφάνισε ένα από τα δυο ρολόγια που φοράει ένας στρατιώτης για να μη φανεί ότι οι άνδρες τού Κόκκινου Στρατού έκαναν πλιάτσικο. Λες και κάνουν κριτική τέχνης, λες και κόπτονται για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας ή λες και δεν ξέρουν τον άγραφο νόμο που λέει ότι όλοι οι στρατιώτες όπου γης παίρνουν τα πορτοφόλια και τα ρολόγια όσων συναδέλφων τους πέφτουν δίπλα τους νεκροί για να τα επιστρέψουν στους οικείους τους.

Φυσικά, ούτε για την τέχνη νοιάζονται όλοι αυτοί ούτε η ιστορική αλήθεια τούς ενδιαφέρει. Σκοπός τους είναι να μειώσουν τον πανίσχυρο συμβολισμό αυτής της φωτογραφίας και να αποδυναμώσουν το ηχηρό μήνυμα που έστειλε σε όλον τον κόσμο ο Μιχαήλ Πέτροβιτς Μίνιν με την ενέργειά του. Δεν τα έχουν καταφέρει και δεν πρόκειται να τα καταφέρουν ποτέ.

Για τους απλούς ανθρώπους όλου του κόσμου, η εικόνα τής κόκκινης σημαίας στον τρούλλο τού Ράιχσταγκ θα σημαίνει πάντοτε μια μεγάλη αλήθεια: ο φασισμός πεθαίνει μόνο αν τον καρφώσεις στην καρδιά με το σφυροδρέπανο.


Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

«Ανάθεμά σε Στάλιν, εσύ και οι κομμουνιστές»!



Του Αναστάση ΓΚΙΚΑ
(Ο Αναστάσης Γκίκας είναι μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ)


Μαθαίνοντας ποντιακά γραμμένα με μαύρο μελάνι






Η Πάσα Αγγελίνα (αριστερά) δίπλα στον Ι. Β. Στάλιν στο 10ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Νεολαίας της ΕΣΣΔ (Κομσομόλ) το 1936

Το μαύρο μελάνι του αντικομμουνισμού περνά από πολλούς και ποικίλους διαύλους προκειμένου να διοχετευτεί και να δηλητηριάσει τις λαϊκές συνειδήσεις. Διαύλους συχνά φαινομενικά «αθώους», που ούτε καν θα τους φανταζόταν κανείς. Εναν από αυτούς αποτελεί και το εγχειρίδιο εκμάθησης της ποντιακής διαλέκτου του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών.



Σε αυτό, λοιπόν, περιέχεται κείμενο βασισμένο (όπως αναφέρεται) σε «αφήγηση - κατάθεση ψυχής της γιαγιάς Δεσποίκ στον γράφοντα εγγονό της, για τα δυο παιδιά της, τον Γιάνγκον και τον Γιωρίτς... που συνέλαβε το σταλινικό καθεστώς, στα 1938». Συνοδεύεται, δε, και από «ανάλογο» πρόλογο, που «εισάγει» τον αναγνώστη στην «περίοδο» και τα «γεγονότα των σταλινικών εκκαθαρίσεων και των διωγμών των Ελλήνων Ποντίων, οι οποίοι για δεύτερη φορά... χρειάστηκε ν' αφήσουν και πάλι τις "πατρογονικές" εστίες και μ' έναν "ποχτσά" στην πλάτη, όσοι γλιτώνουν τη σύλληψη, να πάρουν το δρόμο της δεύτερης προσφυγιάς».

Κάθε πρόταση και ένα χονδροειδές ψέμα. Κάθε πρόταση και ένα κρεσέντο χυδαίου,

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

1821 Οι εμφύλιες συγκρούσεις




Αποσπάσματα από άρθρο του Θανάση Παπαρήγα το οποίο δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ, τεύχος 1/2001




Η επανάσταση του 1821 είχε εθνικοαπελευθερωτικό μα και κοινωνικό χαρακτήρα. Βεβαίως, η αστική ιστοριογραφία προβάλλει κυρίως τον εθνικοαπελευθερωτικό της χαρακτήρα, δηλαδή την εναντίωσή της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποσιωπώντας το κοινωνικό της περιεχόμενο γιατί κάτω από το «εθνικό» συγκαλύπτει τα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα στην καπιταλιστική κοινωνία η οποία δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε ως αποτέλεσμα της επανάστασης. Στην εξέλιξη της επανάστασης υπήρξαν και εμφύλιες συγκρούσεις. Συνήθως αυτές αποδίδονται από την αστική ιστοριογραφία στην «κατάρα της φυλής». Μόνο που αυτή η άποψη είναι αντιιστορική, αφού ερμηνεύει ένα κοινωνικό φαινόμενο, και μάλιστα στη διάρκεια της εξέλιξης της κορυφαίας πράξης για το πέρασμα από ένα κατώτερο κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό σε ένα ανώτερο, βουλησιαρχικά, πέρα και έξω από τις ταξικές σχέσεις και τα συμφέροντα των δυνάμεων που έπαιρναν μέρος στην επανάσταση. Ακριβώς, λοιπόν, τις εμφύλιες συγκρούσεις κατά την επανάσταση του 1821, τις αιτίες τους και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια. Το κείμενο που ακολουθεί είναι εκτενή αποσπάσματα από άρθρο του αξέχαστου συντρόφου μας Θανάση Παπαρήγα, ένα μικρό δείγμα της πνευματικής κληρονομιάς που μας άφησε, ως δημοσιογράφος, ιστορικός, ερευνητής και συγγραφέας. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ, τεύχος 1/2001 απ' όπου και αναδημοσιεύονται τα αποσπάσματα. Για διευκόλυνση των αναγνωστών και λόγω του μεγάλου όγκου του προσθέσαμε τους υπότιτλους στο κείμενο.




Οπως είναι γνωστό, ο επαναστατικός πόλεμος του 1821 συνοδεύτηκε σε πολλές φάσεις του από εκτεταμένους και συχνά αιματηρούς εμφυλίους πολέμους. Οι πόλεμοι αυτοί αντανακλούσαν τις αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της ακόμη υπό διαμόρφωση νεοελληνικής κοινωνίας σε μια συγκεκριμένη της φάση αλλά και σε μια συγκεκριμένη της ιστορική στιγμή: Τη στιγμή της πορείας προς τη δημιουργία του εθνικού κράτους. Οι πόλεμοι αυτοί περιείχαν και ήταν φυσικό να περιέχουν τη σφραγίδα των γενικών συνθηκών της εποχής. Οι συνθήκες αυτές συγκεκριμένα ήταν:


Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Bαρουφάκης: Αν ήσασταν ο Σόιμπλε ποιον θα προτιμούσατε λοιπόν; Τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη;

Η αλήθεια  δεν κρύβεται όταν λέγεται με πολύ απλά λόγια. 
Από ποιον; Μα από τον Γ.Βαρουφάκη.

"Το 3ο μνημόνιο θα μείνει στην ιστορία ως το πιο αποικιοκρατικό χαρτί, που υπέγραψε ποτέ ελληνική κυβέρνηση.
 Θα μπορούσε ποτέ να περάσει το 3ο μνημόνιο η ΝΔ; 
Θα είχε καεί το Σύνταγμα και η Αριστοτέλους. 
Από τότε, περνάνε ανήκουστα πράγματα. 
Αν ήσασταν ο Σόιμπλε ποιον θα προτιμούσατε λοιπόν;
 Τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη;..."

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Aπατεωνιές...


Για άλλη μια φορά, άλλη μια κυβέρνηση διαχείρισης αυτού του δολοφονικού συστήματος, προσπαθεί με φθηνά και εξώφθαλμα ψέματα να μας πείσει ότι ο "έντιμος συμβιβασμός" (δηλ. άλλη μια  συμφωνία σφαγής δικαιωμάτων) δεν θα στοιχίσει τίποτα στο λαό! 
Δηλαδή οι "θεσμοί" ζητάνε μέτρα, που θα σημαίνουν χρήμα για την καπιταλιστική οικονομία των μεγάλων επιχειρήσεων που πρέπει να παρουσιάσουν καλύτερα κέρδη(αυτό σημαίνει ανάπτυξη και ας μην κρύβονται), αλλά αυτό το χρήμα θα προκύψει από το πουθενά... 
Βεβαια τα μέτρα θα είναι συγκεκριμένα, άρα το χρήμα που ζητούν οι θεσμοί δεν θα είναι από το πουθενά. Η κυβέρνηση όμως( άλλη μιά...) λέει πως αν η σφαγή πάει καλά και έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%(που όλοι μέχρι και η ΝΔ έλεγαν ότι είναι υπερβολικό και βλαπτικό για την οικονομία και την αγορά), τότε θα βρίσκει αντισταθμιστικά μέτρα και θα μας δίνει πίσω αυτά που έχει κόψει... 
Δηλαδή κυριολεκτικά σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. 
Με απλά λόγια ο λαός πρέπει να δεχτεί να του κόβουν π.χ. τη σύνταξη(που με αγώνες δεκαετιών έχει κερδίσει) για να του δίνουν, αν πάει καλά όλη η σφαγή, ίσως κάποιο επίδομα ελεημοσύνης που φυσικά θα βλέπει κατά περίπτωση και ανάλογα με το αν θα το επιτρέπουν οι όποιοι θεσμοί  η κυβέρνηση, σε ποιους θα το δίνει αν το δίνει. 
Με πιο απλά λόγια αν αυτό δε λέγεται πολιτική απατεωνιά πως λέγεται;

Βεβαια και αυτός είναι ένας τρόπος για να καταλάβει ο λαός, πού καταντάνε οσοι νομίζουν ότι μπορούν να σουλουπώσουν τον καπιταλισμό κάνοντάς τον ακόμη δολοφονικότερο. 
Είναι ένας ακόμα τρόπος για να καταλάβει ο λαός ότι πρέπει να εγκαταλείψει τα αστικά κόμματα, που η δουλειά τους είναι να προστατεύουν την οικονομία του καπιταλισμού σφάζοντας με μέτρα το λαό ακόμη κι αν αυτοαποκαλούνται αριστερά, και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ ποτέ δεν έκρυψε και ποτέ δεν πρόκειται να κρύψει την αλήθεια από το λαό για να αρέσει εκλογικά. 
Η αλήθεια ακόμη κι αν καίει δεν μπορεί παρά να είναι όπλο στα χέρια του λαού στον αγώνα για ένα ανθρώπινο κόσμο.

Το παρακάτω άρθρο από τον Ριζοσπάστη.  




Μέτρα και εξαπάτηση


Παράλληλα με την αντιλαϊκή επίθεση, απογειώνεται η προσπάθεια της κυβέρνησης να εξαπατήσει το λαό, για να αποδεχτεί παλιά και νέα μέτρα. Σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, οι παρεμβάσεις που καταλήχθηκαν στο προχτεσινό Γιούρογκρουπ σε αφορολόγητο και Ασφαλιστικό είναι «δημοσιονομικά ουδέτερες» και δεν θα επιβαρύνουν τα λαϊκά στρώματα, επειδή θα υπάρξει παράλληλη νομοθέτηση «αντισταθμιστικών» μέτρων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη.

Καταρχάς, από την όλη συζήτηση αποκρύπτεται το γεγονός ότι τις αμέσως επόμενες μέρες θα νομοθετηθούν από την κυβέρνηση μια σειρά από μέτρα άμεσης εφαρμογής, πρόσθετα σε αυτά που προέβλεπε η πρώτη «αξιολόγηση» και προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τωρινής διαπραγμάτευσης. Τα μέτρα αυτά αφορούν αντιλαϊκές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε τομείς όπως η Ενέργεια, η Υγεία, οι ιδιωτικοποιήσεις και η αγορά εργασίας, αναγκαίες από τη σκοπιά του κεφαλαίου για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Σε ό,τι αφορά αυτά καθαυτά τα μέτρα για μετά το 2018, η απόφαση του Γιούρογκρουπ προβλέπει να νομοθετηθούν άμεσα η παραπέρα καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου και η μείωση της κρατικής δαπάνης για το Ασφαλιστικό από 1/1/2019. Το ύψος και το εύρος αυτών των μέτρων θα καταληχθούν στις διαπραγματεύσεις με τα τεχνικά κλιμάκια, τα οποία από την ερχόμενη βδομάδα ξανάρχονται στην Ελλάδα. Δηλαδή, ο λογαριασμός που θα κληθεί να πληρώσει πάλι ο λαός, είναι ακόμα άγνωστος.

Αυτό είναι το ένα σκέλος της συμφωνίας, που προβλέπει ότι τα παραπάνω μέτρα θα εφαρμοστούν «βρέξει - χιονίσει» από 1/1/2019, αν και η μείωση του αφορολόγητου συζητιέται να ξεκινήσει νωρίτερα. Η κυβέρνηση, όμως, ισχυρίζεται ότι για κάθε ευρώ που θα χάνει η λαϊκή οικογένεια από την αύξηση των άμεσων φόρων και τη μείωση των συντάξεων, θα αναπληρώνεται με «αντισταθμιστικά» μέτρα όπως η μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, η μείωση του ΕΝΦΙΑ και άλλα.

Πέρα από το γεγονός ότι τέτοιες παρεμβάσεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις τεράστιες απώλειες που είχαν τα λαϊκά στρώματα όλα τα προηγούμενα χρόνια, ούτε καν τις συνέπειες των μέτρων που τώρα δρομολογούνται, η εφαρμογή τους είναι πέρα για πέρα «στον αέρα», καθώς προϋποθέτει να πιάνονται κάθε φορά οι δημοσιονομικοί στόχοι που θα συμφωνηθούν ανάμεσα στην κυβέρνηση και το κουαρτέτο για μετά το 2018, δηλαδή να πιαστούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, πράγμα που σημαίνει να «στεγνώσει» κυριολεκτικά ο λαός!

Επίσης, η επιλογή των «αντισταθμιστικών» θα γίνεται σε συνεννόηση με τους «θεσμούς» και κατά προτίμηση θα αφορά «αναπτυξιακές» παρεμβάσεις, όπως οι μειώσεις στη φορολογία του κεφαλαίου και στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές. Που σημαίνει ότι δίπλα στις περικοπές στις συντάξεις και την αύξηση των φόρων, θα προστίθενται φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Με την «αναπτυξιακή» λογική των «αντισταθμιστικών» μέτρων δεν διαφωνεί ούτε η κυβέρνηση, η οποία μάλιστα μιλάει για αναπροσανατολισμό της πολιτικής της προς αυτή την κατεύθυνση μετά το 2018.

Η παγίδα που στήνουν στο λαό με «τυράκι» τα «αντισταθμιστικά» βγάζει μάτι. Στην καλύτερη περίπτωση, τα λαϊκά στρώματα θα πρέπει να παρακαλάνε να αποδώσει η αντιλαϊκή πολιτική, για να εφαρμοστεί έστω και μια ελάχιστη (και πιθανότατα προσωρινή) μείωση του ΦΠΑ, ή του ΕΝΦΙΑ. Να γιατί χρειάζεται να δοθεί τώρα αποφασιστική και οργανωμένη απάντηση στα μέτρα και στην κοροϊδία της κυβέρνησης. Τα χτεσινά συλλαλητήρια δείχνουν το δρόμο και αποτελούν εφαλτήριο για πιο δυναμική συνέχεια.